Hoppa, weer aan de bak!

Standard

Na een heerlijke vakantie is zo’n eerste week sporten en trainen altijd een drama. Je weet het al voor je er aan begint. Weer strak in het gareel wat betreft voeding en het luie zweet eruit. En misdragen heb ik me op die heerlijk zomerse avonden in Frankrijk. Aan de andere kant ook weer fijn om weer aan de beste versie van jezelf te kunnen werken. Het viel deze week niet mee, maar de kop is er weer af. Een mooie week met maar liefst drie rentrainingen en twee sessies op de sportschool. Lekkerrrrr! De focus is on. Op naar de defensiekeuring en op naar de marathon van Rotterdam!

De week begon goed met de hardlooptraining. De subgroepen zijn iet wat door elkaar geschud om betere afstemmingen in doel en snelheid te krijgen en dat betekent dat ik eindelijk weer iemand heb gevonden met dezelfde snelheid en doel. En dat traint lekker! Daarom heb ik er ook heel veel zin om om samen naar mijn tweede en haar eerste marathon toe te werken. Samen lukt het ons, Jolien! Samen voor het confetti kanon! 🙂

En dan nog een nieuwtje. Vanaf deze week weer begonnen met een nieuwe coach die mij vanaf nu een schop onder de kont geeft als ik me niet gedraag met voeding, mij voorziet in trainingsschema voor de krachttraining en met mij meedenkt in mijn sportieve doelen. We gaan er weer helemaal voor. Verantwoord de kilootjes eraf en werken aan mijn sportieve doelen. Weer verder werken aan die super fitte healthy Sandra. Ow yeah!

Advertisements

Een week uit het leven van: Criscross door het land

Standard

Maandag

Vandaag gaat de wekker om 7:00 uur. Jazeker, het is pinkstermaandag, maar geen dag om lui in bed te blijven liggen. Vanochtend staat er een lange duurloop op het programma. Zoals op alle feestdagen organiseert mijn renclub in de ochtend een rentraining. Heerlijk op zo’n vrije dag. Zo ook deze ochtend.

Even voor 8 uur zit ik op de fiets. Ik snuif de eerste ochtendlucht op en begin al te genieten. Het belooft een heerlijk dag te worden. De training is in Overloon vandaag. Dat is een heerlijke omgeving om te rennen. Op het rendez-vous punt, een parkeerplaats langs de voetbalvelden aangekomen stroomt het al gauw vol hardlopers. Vandaag zijn er een aantal afstanden uitgezet. De langste afstand bedraagt 10 km. Ai, denk ik bij mezelf, eigenlijk wilde ik meer. Na een korte warming-up voeg ik mij bij een groepje met mijn vermogen en daar gaan we dan. Het is heerlijk weer en zonder het te weten naderen we de 10 km alweer. Ik heb echt nog zin in meer. Na kort overleg kan ik de kortste afstand nog een keer lopen. Yes, 14 km! Al tijden lang heb ik niet verder gelopen dan 10 km en het begon een dingetje te worden. Nu heb ik de mentale barrière weer doorbroken. Op naar meer!

Knipsel.GIF

Na thuiskomst snel even onder de douche en door naar de Meern. Nog even klussen en barbecueën bij mijn schoonbroertje die net een nieuw huis heeft gekocht en dan is de maandag al weer voorbij.

Dinsdag

Vandaag gaan we weer aan het werk. Omdat ik ’s middags en ’s avonds een overleg in de Bilt heb werk ik de ochtend thuis. Daarmee kan ik voor het werk nog even sporten. Ik besluit eens een lesje steps te volgen op de sportschool. Dat is nog knap lastig. Ik ben bij een fantastische sportschool waarbij je on command op allerlei groepslessen kunt volgen. Super leuk! Nog een krachtsessie erachteraan en dan is dat ook weer gebeurd. En dan hup aan het werk. Het fijne van het reizen in trein is dat er ook onderweg nog even gewerkt kan worden. Het is weer druk zat. De middag en avond spendeer ik op het werk. We zijn onder andere bezig met een Flow traject. Een traject waarbij er teams zijn samengesteld vanaf de werkvloer die werken aan verbetering aan onderwerpen uit het medewerkerstevredenheidsonderzoek. Heel gaaf om betrokken bij te zijn!

Woensdag

Eigenlijk is mijn standplaats Eindhoven, maar vandaag heb ik afgesproken in Arnhem waar een collega woont. We doen samen een project en het is dan maar wat handig om bij elkaar te zitten. ’s Avonds ben ik helemaal gesloopt en heb geen zin om nog naar de rentraining te gaan. Maar ik geef me zelf een schop onder de kont en stap toch op de fiets naar Overloon. Daar sluit ik me aan bij een groepje voor een boscrossloop. Er was geen beter moment voor mij om lekker de bossen in de rennen. Door de bossen crossen is iets wat ik erg graag doe. Wat een heerlijke ontspannende avond.

Donderdag

Sinds kort is er bij ons op het werk een nieuw team opgericht waar ik deel van uitmaak. Omdat wij met de standplaatsen over het hele land verspreid zitten hebben we samenwerkdagen geïntroduceerd. Op die manier houden we binding met het team. De dag van vandaag is gepland in Houten. Redelijk centraal gelegen in het land en daarom voor iedereen te doen. Dat betekent voor mij dat het al vroeg dag is. Ik werk nog wat in de trein en sluit aan op kantoor. ’s Middags ga ik met mijn collega mee naar de gemeente Delft waar we een grip op beheer scan afnemen. Met de inhoud zal ik jullie niet belasten, maar het gaat erom om in beeld te krijgen in hoeverre een gemeente grip heeft op het beheerproces binnen de organisatie. Het afgelopen jaar ben ik betrokken geweest bij de ontwikkeling van deze scan en het is daarom ook heel leuk om de scans uit te mogen voeren en te rapporteren. Het wordt een mooie middag met een interessante uitkomst. Na de scan vlieg ik de trein in, haal ik nog even snel wat te eten en reis ik naar Nederweert waar ik net op tijd voor de repetitie aankom. We repeteren vanavond weer aan het D-examen van één van onze muzikanten.

Vrijdag

Het einde van de week nadert. Het was weer druk genoeg, dus ik ben wel toe aan weekend. Vandaag is de eerste keer dat ik naar mijn eigen standplaats in Eindhoven afreis. Even een dagje waarin rustig kan werken aan de taken die ik heb liggen. ’s Avonds nog even boodschappen doen en dan is het tijd om even adem te halen en toe te geven aan de afspraak met de bank en mijn TV. De intentie is om op tijd naar bed te gaan, maar zoals wel vaker mislukt dat weer verschrikkelijk.

Zaterdag

Ook deze ochtend is het weer vroeg dag. Vandaag is het weer tijd voor mijn vrijwilligerswerk bij Kunstbalie. Bij deze instantie draag ik bij aan het afnemen van de muziekexamens. Vandaag zijn er praktijkexamens in Eindhoven. Daar vang ik de leerlingen op en begeleid ze naar de inspeel- en examenruimte. Na afloop van de examens is het ook mijn taak om de cijferadministratie bij te werken. ’s Middags ga ik nog even lekker sporten. Een les spinning, wat krachttraining en ik sluit af met een heerlijk ontspannende yoga sessie. Voor je het week is ook de zaterdag weer voorbijgevlogen.

Zondag

Iets langer mag er geslapen worden, maar ook niet een gat in de dag. Eigenlijk ook wel lekker, want het is ook wel fijn om een beetje van het ritme overeind te houden. Dat scheelt weer op de maandag. Ik reis weer af naar Eindhoven, alwaar de ladiesrun gepland staat. Ik wandel naar de bus en besef me dat ik het nu al warm heb, dat wordt wat straks! Om 12:00 uur, lekker middag op de dag, staat de start gepland. Ik loop wat rond nabij het startvak en schuil in de schaduw alvorens onze warming-up van start gaat. Poeh, het is echt wel warm. Het gaat dus niet echt van harte, maar na omstandigheden loop ik best aardig. Ik geniet er in ieder geval van en daar gaat het uiteindelijk om toch? Ik zet mijn allerlangzaamste tijd neer op de 10 km. Maar wat wil je met deze hitte. Het evenement is prima verzorgt en ik val op deze ladiesrun op in mijn niet roze hempje. Het is wel een gaaf gezicht al die dames in roze, maar zelf in roze gekleed gaan, dat gaat me nog net iets te ver.

Knipsel.GIF

 

 

Week 22: Zomer en spieren

Standard

Wat een weertje is het toch mensen. Ik houd ervan. Heerlijk de rokjes en de jurkjes uit de kast en flaneren maar. Rokjes zijn de kledingsstukken die mij het best passen. Met een buik maat 38 en benen maat 44 is broeken kopen echt niet te doen. Dus heeeerlijk als ik die rokjes weer aan kan. En die maten dat is wat me deze weken weer bezig hield. Het afgelopen jaar namelijk weer ruim 10 kilo aangekomen en dat met mijn eindeloos gesport en healthy inslag. Netjes 1600-1800 kcal op een dag en dan dit. Frustrerend!

Ik wilde er het mijne eens van weten dus ben ik maandag eens naar een diëtist geweest. Eet ik goed? Eet ik te veel? Of juist te weinig?

Dus verhaal gedaan en op de superdeluxe weegschaal. Resultaat: 51 kg spier (!) en 36% vet. Heel erg netjes voor een vrouw. Het toenemen van mijn gewicht is dus veroorzaakt door spieren. Kan het nog niet helemaal snappen, maar ergens kan het zeker wel. Ik heb inmiddels een marathon gelopen en heb mijn krachttraining weer opgepakt. Afvallen kan wel, maar dat zou heel veel inspanning gaan vereisen. Koolhydraten laten staan en intensief sporten zoals ik nu doe zou niet meer gaan. Daarom heb ik besloten dat het zo goed is. Lekker doorgaan met wat ik doe.

Op naar meer Krachttraining en straks weer een marathon. Want nog fitter en vitaler als nu kan volgens mij niet 🙂

En de trainingen deze week? Heerlijk!

De eerste “hittegolf” en de Marikenloop

Standard

PUFFEN EN ZWETEN

Het was van de week weer puffen en zweten. En dan dat echt broeiende en zweterige weer. Van 10 graden ineens 28 graden van de één op andere dag. Ja, ik klink als een echte hollander. Lekker klagen en zeuren. Maar dat wisselvallige klimaat is volgens mij ook echt alleen maar mogelijk in Nederland. En het komt niet ten goede van de sportieve prestaties.

Het zou sowieso al niet mijn week worden. Vorige week zondag ben ik iets te hard van stapel gelopen met trainen. Een fietssessie, een krachtsessie voor de benen en 12 km hardlopen waren garantie voor een paar dagen flinke spierpijnen. En dan ook nog eens niet lekker slapen, maakte dat ik maandag aan het begin van de dag, aan het begin van de week, al zwaar vermoeid was. De reden dat ik maandagavond besloot niks te doen en even lekker uit te rusten. Uiteindelijk werd dat gecombineerd met een bbq en tijd voor twee in de achtertuin. Ook niet verkeerd.

Dinsdag heb ik mezelf een schop onder mijn kont gegeven. Maar lekker ging het niet. De benen waren nog zwaar en vol spierpijn, het weer maakte het ook niet makkelijk. Ik ging voor 7 km, maar heb met de grootste moeite 3,5 km gelopen. Met de grootste moeite nog een krachtsessie erachteraan. Ik moest van mezelf, want zondag stond de Marikenloop op het programma. Maar wat een ellende was dit zeg. Het kan natuurlijk ook niet altijd feest zijn. Soms moet je het gewoon even accepteren en een stapje terug doen. Al kan ik daar heel gefrustreerd van raken.

De rest van de week waren druk op het werk en daarom is er niet meer getraind. Volgende week beter. Dat gaat zeker lukken, want er komen weer een paar heerlijke vrije dagen aan met hemelvaart!

DE MARIKENLOOP

Zondag stond de Marikenloop op het programma. Ondanks dat ik geen zin had was het weer een prachtfestijn. De organisatie is altijd om door een ringetje te halen. Dit jaar bestond de Marikenloop 15 jaar, waardoor het evenement extra feestelijk was aangekleed. Het terrein is verplaatst van het universitaire sportcentrum naar park Brakkestein en naast de renwedstrijden waren er tal van workshops en was er na afloop een optreden van de Crazy piano’s. Gelukkig was dit weekend de temperatuur wat gedaald, maar warm en zonnig was het nog zeker. Toen ik het terrein op liep begon de zin toch te komen. Dat kan ook bijna niet anders met de sfeer die hier hing. Nog even kijken naar de warming up van de kortere afstanden was ook een goede motivatie. Op de één of andere manier denk ik altijd dat vrouwen vaker met de aangeboden warming-up meedoen. Ik heb altijd het idee in ieder geval dat minder mannen aan die “gekkigheid” meedoen. Dus daar stonden dan al die dames te dansen op de opzwepende muziek. Daar kun je toch niet anders als vrolijk van worden?

Na nog even rondgelopen te hebben op het terrein, kon ik ook aanschuiven in de startvakken en lekker meedansen met de warming-up. Niet veel later stroomde de startvakken leeg richting start. De start is ook zo goed geregeld daar in het Nijmeegse. Het gaat allemaal fantastisch rustig en gedoseerd. Ik kon dan ook al snel mijn eigen tempo lopen. De route van de Marikenloop voert door een prachtig bosgebied van natuurmonumenten. Het is puur genieten. En laten we wel wezen, met dit weer waren de schaduwen van het bosgebied ook zeker geen overbodige luxe. In het begin moest ik nog even op gang komen, maar daarna liep het heerlijk.  

Iets minder dit jaar waren de locatie van de drankposten. Na 2 en 7 km. Een beetje vreemd, maar vermoedelijk had dit te maken met de andere afstanden, waardoor dit gewoon een organisatorisch taktisch punt is geweest. Vooruit organisatie, we nemen het op de koop toe.

Een fantastisch resultaat heb ik niet gelopen, maar ik ben tevreden naar gelang de omstandigheden. En ik heb weer ontzettend genoten van de sfeer, en de omgeving. En daar gaat het uiteindelijk toch om. Niet? Lekker lopen, genieten onderweg en ondertussen lekker aan je conditie werken.

Na het rondje rennen ben ik samen met vriend neergeplofd op het grasveld in het park en hebben we nog een dik uur geluisterd en gechilled bij een optreden van de Crazy Piano’s. Het was weer een mooie middag.

 

 

Rundje um ut hundje & Wings for Life Worldrun

Standard

Ik ben weer helemaal op dreef! Afgelopen week heerlijk getraind en hardgelopen. En ook twee ‘evenementen’ meegepakt.

Zaterdag 1 mei stond het Rundje um ut Hundje in de naburige gemeente Horst op het programma. Na een begrafenis in de ochtend had ik er helemaal geen zin in. Ook nog eens een avondloop. Al helemaal niet goed voor de motivatie. Maar we zijn braaf op het fietsje gestapt richting Horst. 

Op het fietsje begon de moed te komen. Heerlijk weer, lekker in het zonnetje, en mijn beentjes voelde al super goed. Binnen notime was ik daar. Even zoeken naar de inschrijftent en omkleedruimte en op naar de start. Verrassing! Er lag een T-shirt op mij te wachten. Stiekem nog een super leuke ook. Beschikbaar gesteld voor de eerste 500 inschrijvers.

Op naar de start. De 5 km was al bezig en ik zag wat mensen van de club voorbijkomen. Nog even flink aangemoedigd natuurlijk. Zag er goed uit dames.

En dan zelf aan de gang. Vandaag zou ik vier rondjes moeten lopen, bij elkaar goed voor 10 km. Iedereen ging er als een bezetene vandoor, waardoor mijn start natuurlijk ook weer veel te snel ging. Maar het was wel de garantie om lekker door te lopen. Ook het voorbijkomen van de snelle jongens was erg stimulerend. Normaal houd ik niet van een aantal keer hetzelfde rondje, maar hier was het eigenlijk heel leuk. Het was prachtig weer en dus stond er veel volk langs de kant. Na het eerste rondjes snel de oortjes uitgedaan, want het was ontzettend gezellig met overal muziek.

Al met al zeer fijn gelopen en ik kijk dan ook zeer tevree terug op mijn eindtijd van 01:03 en nog een beetje. Geen PR maar wel echt weer lekker gelopen na een drukke tijd en weinig trainen. We zijn er weer. De motivatie is weer terug en we gaan er weer voor!

De afgelopen week verder weer braaf 2x op de club getraind. Twee keer een boscross. Super leuk! Wel zwaar. Maar dat is natuurlijk alleen maar goed voor dit luie lijf.

En dan vandaag stond er de Wings for Life Worldrun op het programma. Ook zoiets moois. Een wedstrijd waar validen maar ook invaliden aan mee kunnen doen. Maar ook een wedstrijd waarbij je ingehaald wordt door de finish. Dus hoe sneller je loopt, hoe verder je moet. Ik had me vandaag ingesteld op minimaal 11 km. Ergens baalde ik een beetje dat ik van de week als een doldwaze ben gestart met trainen voor mijn defensiekeuring. Van de week daarvoor een test gedaan en nu dus lekker spierpijn in mijn hamstrings (maar het resultaat was dan wel dat mijn billetjes op level 17 opereren…jeeh!). Maar niet handig als je wil pieken op een wedstrijd natuurlijk…

Anyway. De sfeer zit er al snel in daar in Breda. Even startnummer halen, redbull drinken (hoofdsponsor) en nog wat over de markt snuffelen. Nadeel dat je er wel vroeg moest zijn, daaraantegen kan ik dan nog wel 3x naar de wc.

Als het 12:30 uur is gaan we eens richting start vak. Bas en ik splitsen op, want hij rent in een startvak eerder. Na een lekker warming up en een aantal waven tot the world begint de massa in beweging te komen.

Mijn benen stribbelen nog wat tegen, maar langzaam beginnen ze op gang te komen. Na de eerste drankpost ben ik op dreef en voel ik niks meer van mijn pijnlijke hamstrings. Ik geniet van mijn omgeving. Opeens heb ik een oud collega in het vizier. Ren er even achteraan om gedag te zeggen, maar hij is sneller en dus wens ik hem succes en laat me weer terugvallen.

Het 9 km punt is in zicht. Yes, hier ben ik vorig jaar ergens gestrand. Het gaat lekker. Ik ren door en probeer nog wat te versnellen. Ik ben echter al flink aan het buffelen en ik voel dat het op is. Maar inmiddels heb ik het 11 km punt al gepasseerd. Zo is het goed. Langzaam komen er motorrijders langs zij. Gevraagd wordt om rechts aan te houden. Dat kan niks anders betekenen als dat de catcher car in aantocht is. Mensen kijken om en om. Er wordt nog wat ingehaald, maar de strijd is zo goed als gestreden. Het getoeter van de catchercar komt dichterbij. Ik zie precies een bus staan die de deelnemers terug moet vervoeren. Dat komt goed uit zeg! Maar toch zet ik nog even aan. Na exact 11,95 km wordt ik gepasseerd. De race is over. Net geen 12 km, maar ik ben meer dan tevree. Ik wilde de 11 km halen. Dat is meer dan gelukt 🙂

Het was weer een mooie dag in Breda. Op naar de volgende. 

Volgende week even geen wedstrijd maar lekker voor me zelf lopen. Daarna mogen we van start op de Marikenloop in Nijmegen. Wat is dat lopen toch leuk!

Defensie & Army Urban Run – Je moet het maar kunnen

Standard

Als kind droomde ik er van. Dagen kon ik mij op de stormbaan van de mariniers vermaken. Lekker in de modder kruipen. Klimmen en klauteren naar hartelust. Ontzettend smerig naar huis terugkeren met een big smile op mijn gezicht.

Daar werd ooit mijn wens geboren om bij defensie aan te sluiten. Helaas is mijn sollicitatie als officier nooit gelukt. De droom ging aan mijn neus voorbij. De keuringen ben ik doorgekomen, maar bij de aanstellings & adviescommissie kwam het avontuur ten einde. Ik was niet de beste. Honderden sollicitanten en maar een paar plekken. Ik ben toen een andere weg gegaan en heb me toegespitst op de civiele techniek om daar mijn werk van te maken.

Afgelopen weken is defensie toch weer in mijn wereld gekomen. Ik heb gesolliciteerd bij de nationale reserve als muzikant en het is niet te geloven, maar afgelopen woensdag heb ik het proefspel gewonnen. Wat was ik blij! Ik heb werkelijk een gat in de lucht gesprongen. Mijn passie voor muziek mag ik dalijk tentoon gaan verspreiden bij een van de orkesten van de landmacht. Als ik mijn keuringen doorkom althans, maar kan me niet voorstellen dat dit niet lukt. Het is me al eens gelukt. Dan ben ik straks bugelist / soldaat 3 bij de FKNR (Fanfare Korps Nationale Reserve)

Om alvast in de stemming te komen, al wist ik dit bij opgave nog niet, vandaag afgereisd naar de kazerne in Oirschot voor de Army Urban Run. Een stormbaan van 10 km. Wat een feest was dat. Samen met een collega alle hindernissen volbracht. Ik voelde me echt weer even dat kind op de stormbaan van de mariniers. Modder, klimmen en klauteren, tijgeren, autobanden, tanks, rennen met zandzakken. Het was er allemaal.

Heerlijk smerig dit feest tot een eind gebracht. Een koud, maar mooi feest.

Met een beetje geluk keer ik binnenkort terug naar Oirschot voor mij algemeen militaire opleiding (amo). Om dan twee weken de beginselen als militair te leren. Heb er nu al zin in!

Ik stel aan u voor….

Standard

Ik stel aan u voor …

IMG_20170422_131930

Mijn nieuwe paar hardloopsloffies. Weer terug op het honk. Terug naar Brooks. Een spiksplinternieuw paar. En wel van het type defyance 9! In wederom een stel foeilelijke kleuren. Maar dat moet. Voor mij geldt de lelijkste zitten altijd het lekkerst. Jammer, maar helaas. Mijn eerste paar was ook van Brooks en ik moet zeggen, die zaten tot dusver het lekkerst. Niet dat die andere het niet konden. Mijn laatste paar Asics hebben mij ook het pokkeneind, genaamd marathon van Eindhoven, gedragen en de vele trainingskilometers daarvoor. Daarbij altijd veel blaren in een combinatie van blauwe nagels. Vanochtend werd mij verteld dat dit paar het wellicht beter zouden moeten doen. En ik moet toegeven. Toen ik instapte voelde het gelijk goed. Nog even een paar andere geprobeerd, maar die haalden het niet hierbij. Ik ben benieuwd! De verwachtingen zijn hoog.

Deze twee gevaarten gaan mij ondersteunen in mijn volgende avontuur, welke over een jaar gaat plaatsvinden. Je zult het niet geloven. Ja, ik ga weer. Kom maar op met de marathon van Rotterdam!

Langzaam gaan we weer opbouwen en dan gaan we daar gewoon staan. En dan zullen deze twee lelijke gevaartes mij over de Coolsingel dragen. Onderweg naar weer een nieuwe overwinning op mezelf. Hopelijk in net weer een betere tijd als de vorige keer, maar daar gaat het mij niet om. Het gaat mij om het gevoel dat mijn lijf in staat is mij zoveel kilometers te dragen. En niet te vergeten de woeste en fijne trainingsarbeid. De vele lange duurlopen en uurtje met de haren in de wind. Afzien en overwinnen. Een lach en een traan. En ondertussen in top conditie geraken.